FILOGOPOLIS

de stad waar het woord de weg wijst

Silezische schoolreisperikelen

Van 21 t/m 25 april (2003) ben ik met de 6e klas van school naar Polen geweest. Op deze pagina vind je een verslag hiervan met foto's.

Maandag 21 april

Al om 6 uur 's morgens zouden we vertrekken vanuit Heemstede. Joop (één van de begeleiders) had ons van tevoren op het hart gedrukt absoluut niet te laat te komen, want de bus zou niet wachten. En de bus vertrok ook echt om 6 uur stipt! Gelukkig was niemand te laat...
De reis was erg lang... maar we hebben het gewoon heel gezellig gemaakt in de bus.
Om een uur of 4 / half 5 kwamen we aan bij de Poolse grens. Er moest het één en ander geregeld worden, dus wij mochten de bus uit. We konden daar even naar het toilet, en leuker, we wisselden onze Euro's om naar Zlotys. Gelukkig was het weer mooi, en konden we (eindelijk) even lekker buiten zijn. Even later werden we weer de bus in gedirigeerd. Er kwam een grote brede man binnenlopen in een soort van leger-uniform die onze paspoorten innam.
Na 1,5 uur bij de grens te hebben gestaan deden ze eindelijk het hek voor ons open. En toen... Polen!!! Toen we Polen binnenreden had ik echt zoiets van "Wat krijgen we nu?". We reden op een rustige één baans snelweg vol met kuilen. Langs de snelweg stonden er af en toe kraampjes waar ze dingen verkochten (??). Toen we verder Polen in reden (naar het zuiden) veranderde dit wel: de wegen werden wat moderner en ook drukker. Ook het landschap veranderde: in het begin waren er heel veel wouden met hoge bomen, maar later waren het haast alleen maar grote open velden. Dit over mijn eerste indrukken van Polen...
Ongeveer 2 uur van de grens ligt het stadje Wroclaw. Hier stopte voorlopig de rit (eindelijk!). We hadden hier een leuk hotelletje, Hotel Polonia. Het was er wel nogal ouderwets ingericht allemaal, maar wel heel gezellig en schoon. Meer hadden we ook niet nodig natuurlijk, dus we waren erg tevreden, en blij dat we even konden rusten! Nadat we het lekkere eten in het hotel op hadden, wilden we (ikzelf, Kicki, Chantal, Wendy, Laura en Fiona) uitgaan in Wroclaw. Maar hoe verder we liepen, hoe minder het er eigenlijk op leek dat we nog een gezellig cafeetje of iets dergelijks zouden vinden. Gelukkig kwamen we nog een supermarkt tegen die nog open was, waar we wat water konden inslaan. Je kunt in Polen het water uit de kraan namelijk niet drinken, dus dat is best vervelend. We zijn daarna maar naar het hotel terug gegaan, want we moesten de volgende dag alweer om 7 uur op...
(Overigens bleek het de volgende dag dat sommige anderen nog wel waren uitgeweest, en wel in een gelegenheid van de "ING Bank / Nationale Nederlanden"...)

Dinsdag 22 april

Om half 9 moesten we weer weg uit Wroclaw (we hebben daarvan dus eigenlijk helemaal niets gezien, best jammer). Het ging 's morgens echt van snel-snel-snel. Ik heb niet eens m'n ontbijt op kunnen eten en m'n koffie op kunnen drinken (balen, want ik was moe...)
Weer moesten we die bus in, dit keer voor 4 uur. We gingen op weg naar Auschwitz-Birkenau.
In Auschwitz en Birkenau kregen we een rondleiding. Auschwitz en Birkenau zijn twee gescheiden concentratiekampen, die ongeveer 3 kilometer van elkaar af liggen. Auschwitz is ouder en veel kleinschaliger dan Birkenau.
We begonnen met een rondleiding door Auschwitz. Het kamp Auschwitz was ingericht als museum. We zagen onder andere vitrines vol met vrouwenhaar, kinderschoenen, tassen... Het was heel erg aangrijpend allemaal. We hebben onder andere barakken gezien waar ze vrouwen als proefdieren gebruikten en barakken met (onmenselijke) gevangeniscellen. Ook zijn we in de gaskamer en het crematorium geweest. Heel erg dus...

In een decor van kale bomen en met als achtergrond donkerhouten en bakstenen barakken, de poort van Auschwitz met het opschrift Arbeit macht frei.

Na Auschwitz gingen we met de bus (lui hè) naar het kamp Birkenau. Dat was echt heel wat anders, maar net zo verschrikkelijk. We zijn twee barakken binnen geweest: één met toiletten (lees: een betonnen blok met gaten er in), en één met bedden.

Donkere foto waarop je houten rekken met platforms met een opstaande rand, drie levels boven elkaar, kunt onderscheid. Dit is de kale slaapbarak.

In elk bed (dus niet elk stapelbed maar echt elk bed) sliepen zo'n 5 tot 7 mensen in het stro, echt onmenselijk.

Vanuit een hoog perspectief zie je een over een grasvlakte verlaten treinrails liggen die zich uiteindelijk splitsen, want in de verte zijn de beruchte perrons.
Vanuit een laag perspectief kijk je over de spoorlijn richting de bakstenen, massieve wachttoren waaronder zich een poort bevindt waardoor hij binnenkomt.

Toen we Auschwitz-Birkenau bezocht hadden, reden we met de bus (alweer) naar de op één na grootste stad van Polen: Krakow. In deze stad zouden we de rest van de week verblijven.
Ons hotel (Hotel Start) zag er uit als een typisch communistisch gebouw. Joop vertelde dat het ook echt vroeger een schoolgebouw was geweest. Binnen was er ook niets gedaan om het gezellig te maken door middel van planten of zo. Maar het hotel bleek later toch wel leuk en goed te zijn, gelukkig!
Vlakbij het hotel was een winkelcentrum met onder andere een 24-uurs supermarkt. Daar hebben we onze inkopen toen gedaan. We besloten in dat winkelcentrum ook meteen maar iets te gaan eten.
Deze avond wilden we toch wel echt uit! Met de taxi gingen we naar het centrum. Daar kwamen we terecht bij de Pasha, waar de hele klas bleek te zitten. Het was heel gezellig, en het was een hele goede afsluiting van onze tweede dag Polen.

Woensdag 23 april

We vertrokken 's morgens naar Wieliczka: een bekende zoutmijn vlakbij Krakow. Daar kregen we een rondleiding, het was allemaal best leuk en interessant. Er waren onder andere beelden gemaakt van zout, en er was zelfs een zouten kroonluchter. Ook was er een zaal waar je kon trouwen, ook weer helemaal van zout en ook met een mooie super gladde zouten vloer. En dat allemaal honderden meters onder de Poolse grond.
Het spectaculairst van de excursie was eigenlijk de lift die we terug naar boven namen: je zat in een gammele ijzeren kooi met een houten vloer, helemaal in het donker. In een paar seconden werd je 135 meter omhoog geschoten. Brrr...
Na terugkomst van de zoutmijn zouden we een rondleiding krijgen in de burcht de "Wawel" met zijn kathedraal. Maar dit liep eigenlijk tot niets uit. De rondleiding moest verzorgd worden door een aantal leerlingen, maar dat gaat nogal lastig als ze er zelf nog nooit geweest zijn, en als ze het blaadje met de informatie pas op het moment zelf krijgen... In het begin hebben we het nog wel geprobeerd, maar later zei Han dat we maar op ons eigen houtje de burcht moesten gaan bekijken. Leve Han!
We zijn de kathedraal binnen geweest, want we waren er best nieuwsgierig naar. Hij scheen namelijk erg mooi te zijn. De kathedraal was van binnen één groot pronkstuk. Op zich prachtig natuurlijk, maar heel erg druk en alles combineerde niet echt met elkaar vond ik.

Een roodbruin, zandkleurig en enigszins grijze kathedraal met verschillende mintgroene koepels en dakjes en vererlei andersoortige punten die de lucht insteken.

We hadden op de berg waar de burcht stond eigenlijk nog wel het standbeeld van de draak van Krakau willen zien, maar we konden hem maar niet vinden... Helaas.
De rest van de middag hebben we doorgebracht in het centrum van Krakow. We hebben daar een beetje rondgelopen en gewinkeld.
Deze avond wilden we in een echt gezellig Pools restaurantje eten, in tegenstelling tot de vorige avonden, toen het bij pizza en dergelijken was gebleven, en we hadden er één gevonden! Het was heel sfeervol en het smaakte prima, al had ik geen idee wat ik aan het eten was.

Gele souvenirkraampjes voor een massieve, hoge en rode bakstenen kerk die twee niet-symmetrische torens de lucht insteekt: de Mariakerk.

's Avonds om 8 uur hadden we met de hele klas bij de Mariakerk afgesproken (dit was eigenlijk de hele week al hét trefpunt, net als de MacDonalds), want we gingen naar de jazzkelder: heir hebben we een avondje genoten van een goede band, gezellige mensen en een hapje en een drankje.
We zijn hierna niet verder uitgeweest, we gingen lekker terug naar het hotel. We gingen toen nog wel even winkelen bij de Tesco (die 24-uurs supermarkt), het is erg apart om dat zo midden in de nacht te doen! Daarna zijn we (ikzelf, Chantal, Kicki, Laura en Frank (P.)) nog even gezellig bij Michael en Hugo op de kamer gaan zitten. Ondertussen werd het alweer woensdag...

Donderdag 24 april

Vandaag stond de Joodse wijk op het programma. We hadden met 120 man twee rondleiders. Dat werkte niet echt... onze gids was nauwelijks te verstaan. Dat was wel erg jammer, want het was best bijzonder en interessant. Soms was het ook wel wat saai hoor, het leek namelijk wel op een rondleiding op de set van Schindler's List, we kregen bij zo'n beetje elk gebouw te horen in welke scène het te zien was, en als je de film nooit hebt gezien kan je je er moeilijk iets bij voorstellen.

Een rij niet bepaald modern ogende auto s, geparkeerd voor lichtgekleurde, bouwvallige huizen tussen winterkale bomen in de Joodse wijk. Een davidsterk op een grijsbruinkleurige, op deur en enkele ramen ingezoomde gevel.

's Middags zijn we weer naar het centrum gegaan. We waren erg moe... Na een tijdje te hebben gerust zijn we weer gezellig gaan winkelen.
's Avonds zijn we met de hele klas uit eten geweest, wat erg gezellig was, en daarna was het tijd om naar huis te gaan... een busreis van ruim 20 uur wachtte op ons.

Vrijdag 25 april

De busreis duurde erg lang... Om 5 uur ('s middags) waren we dan eindelijk thuis! En nu viel me pas op hoe groen, modern en geordend Nederland eigenlijk is. Al met al hebben we echt hele leuke dagen gehad en we kijken met z'n allen terug op een onvergetelijke reis!

Aan een perron staat een witte trein met rode, geopende deuren. Het bevindt zich in een grote, hoge hal waarvan je de overkoepeling van rode, stalen balken kunt zien. Je kijkt tegen een lichte, sierlijke en door de zon beschenen achtergevel aan.

Dit verslag behoort toe aan Polen, dat bereikbaar is vanaf het Station.

Wandel terug naar de Agora, het centrale plein van FILOGOPOLIS.

Lees het laatste nieuws in onze stadskrant, de Logos.

Vraag de weg in het Tourist Office.