Literair pretpark
Het lezen van een boek is altijd een ontdekkingstocht die je overal mee naartoe kan nemen, en het lezen en denken over lezen en schrijven kan die reis nog veel meer dimensies geven. Door het opzuigen van gedachten, visies en theorieën van anderen kun je elke leeservaring zich altijd weer laten vernieuwen. We hebben ervaren dat als je je eenmaal in dit soort materie begint te verdiepen, je plotseling overal aanknopingspunten lijkt te vinden met dat wat je gelezen hebt, overal vandaan lijkt de interessante stof dan aan te komen waaien.
Met de paadjes en attracties in dit pretpark spinnen we een wentelend web van ideeën die door de literatuur draaiende wordt gehouden. Kies een attractie en laat je rondslingeren door de gedachtewereld die achter de boeken van inkt en papier gelegen is. Eén ding kunnen we je alvast toezeggen: er is geen maag die door Filogopolis' achtbanen omgekeerd kan worden!
Laat je meeslingeren door een essay
Wat te doen met zieke passagiers?
Bij mijn onderzoekingen naar de relaties tussen lichaam en literatuur, met
name naar de manier hoe deze ten tijde van het late modernisme - gedurende het
Interbellum dus - werden begrepen, ben ik onlangs op een erg fascinerend essay
van Virginia
Woolf gestuit, getiteld "On being ill", dat voor het eerst in 1926 in T. S.
Eliots tijdschrift New Criterion is verschenen. Zoals de titel reeds doet
vermoeden, buigt Woolf zich hierin over de vraag wat het nu precies betekent om
ziek te zijn. Lees verder in Wat te doen met zieke passagiers?
Poppenkastspelen met Aristoteles en Plato
Het tweede deel van Don Quichot bevat een merkwaardig hoofdstuk (XXVI) waarin de ridder met het droeve gelaat en zijn trouwe schildknaap Sancho Panza in een herberg de vertoning van een rondtrekkende poppenspeler, Meester Pedro genaamd, bijwonen. Het uitgebeelde verhaal, uiteraard een chevalereske geschiedenis over de bevrijding van een schone jonkvrouwe door haar koene aanbidder, grijpt don Quichot dusdanig aan dat hij zelf het zwaard uit de schede rukt om de held te hulp te snellen en vervolgens de hele kast in mootjes hakt... Lees verder in Poppenkastspelen met Aristoteles en Plato.
Homèros' kleinkinderen
Toen we onlangs in Haarlem een concert van Moya Brennan bijwoonden, vertrouwde deze Ierse zangeres het publiek, en dus ook ons, een intrigerende anekdote toe. Het ging om de ontstaansgeschiedenis van haar nieuwste plaat Two horizons. Op een avond in een kroeg had een vreemdeling haar namelijk verteld over een geheimzinnige harp. De hemelse klank ervan was zelfs ooit te horen geweest aan de hoven in Tara, de stad aan de oostkust waar ten tijde van het legendarische Erin de machtige koningen resideerden; zo ontiegelijk oud was dat instrument. Moya Brennan besloot op zoek te gaan naar die wonderlijke harp, en het was dan ook deze queeste die nadien de inspiratiebron zou vormen voor het bovengenoemde album. Lees verder in Homèros' kleinkinderen.
A la recherche du temps perdu
De historicus Eric Hobsbawm ventileert in de inleiding van zijn schitterende overzichtswerk Een eeuw van uitersten, waarin hij op lucide wijze de keerpunten uit de voorbije eeuw behandelt, zijn bezorgdheid over de toenemende desinteresse voor geschiedenis. Het is inderdaad een onrustwekkende tendens. Nooit eerder werd er zoveel geschreven (e-mail, sms, chatgesprekken), gefilmd, gefotografeerd en gearchiveerd als nu, en nooit was het collectieve vermogen tot vergeten sterker ontwikkeld. Lees verder in A la recherche du temps perdu.
Voorlezen leidt tot sigaren en... weinig vertalen
Deze week kreeg ik een vriend op bezoek die zich na het gebruikelijke souper bij dergelijke gelegenheden --voorgerecht: telefoontje; hoofdgerecht: afrekenen met de pizzajongen; nagerecht: lege doos in de papierbak deponeren-- met een boek op de bank nestelde. Niet omdat hij tot de bedreigde diersoort der literatuurgekken gerekend kan worden, maar je moet wat natuurlijk, als je gastheer groen van het achterstallige vertaalwerk ziet en zegt jou niet te kunnen entertainen. Voor alsnog weinig bijzonders, ware het niet dat het boek waarmee mijn invité zijn avond veraangenaamde een luisterboek was... Lees verder in Voorlezen leidt tot sigaren en... weinig vertalen.
De les van Yasunari
Ondanks dat je overdag reeds de eerste tekenen van de naderende lente kon waarnemen – de rivieren die niet langer volledig dichtgevroren waren en nu losse ijsschotsen meevoerden, smurrie van gesmolten sneeuw in de straten, de eerste verdwaalde toeristen onder een waterig zonnetje -, zakte het kwik ‘s nachts nog diep weg onder nul. Het was op zo’n bitterkoude februari-avond in Poznan, een levendige industriestad in West-Polen nabij de Duitse grens en onder meer de geboorteplaats van de grote dichter Herbert, dat ik samen met een vriend een warme kroeg invluchtte. Daar ontmoette ik per toeval Cara, een Amerikaanse letterenstudente uit South-Carolina die voor twee jaar een assistentschap vervulde aan de Poznanse Miskiewicz-Universiteit. Meer stimulans had ik niet nodig, altijd naarstig op zoek als ik ben naar collega-boekenfanatici. Lees verder in De les van Yasunari
Je staat momenteel midden tussen de attracties van het Literair pretpark op het Literaplein.
Wandel terug naar de Agora, het centrale plein van FILOGOPOLIS.
Lees het laatste nieuws in onze stadskrant, de Logos.
Vraag de weg in het Tourist Office.
Voor andere kunstfilosofische ontboezemingen, zie het Kunstplantsoen
Copyright © FILOGOPOLIS