Ik heb hier een bundeltje in handen dat bestaat uit gedichten van de Amerikaanse Emily Dickinson (1830-1886), verzameld en vertaald door J. Eijkelboom. De gekozen gedichten staan er zowel in de originele versie als in de Nederlandse vertaling in, wat ik erg prettig vind omdat Emily Dickinson niet in het makkelijkste Engels schrijft. Dat de vertalingen er zijn is dus handig, maar om te vergelijken met het origineel ben ik ook blij dat de Engelse versies ernaast staan.
Ik heb de gedichten op chronologische volgorde gelezen. Soms las ik alleen de vertaling, maar vaak las ik beide versies, en dan begon ik standaard bij de Nederlandse. Wat me, zo over het algemeen, aan de gedichten opviel zijn de vele 'franjes' die er aan zitten. Ik gebruik hier een simpel woordje waar ik dingen onder versta als hoofdletters (ook midden in de versregels), uitroeptekens, gedachtenstreepjes en dergelijke. Vind ik dat storend? Misschien. Een beetje. Ik vind in ieder geval dat het veel gedichten een onrustig uiterlijk geeft, zoals deze:
Uit het oog? Wat zeg je daarvan?
Zie de Vogel - reik naar haar!
Bocht na Bocht - Draai na Draai -
Rond de Steile Lucht -
Gevaar! Wat deert het Haar?
Beter mislukken - daar -
Dan debatteren - hier -
Blauw is Blauw - over de hele Wereld -
Amber - Amber - Dauw - Dauw -
Zoek - Vriend - en zie -
Hemel schuwt aarde - 't moet zo zijn -
Verlegen Hemel - uw Minnaars klein -
Verbergen zich - ook - voor u -
Op het gebied van de inhoud overigens, weet ik niet goed wat ik met dit gedicht aan moet. Eentje die mij meer aanspreekt, en tevens er ook veel soberder uitziet dan de bovenstaande, is het volgende (dat natuurlijk ook het gedicht is waar de titel van de bundel aan is ontleend):
De Ziel moet altijd op een kier
Zodat wanneer de Hemel zoekt
Hij niet te wachten hoeft
Of bang is dat hij stoort
En weggaat eer de Gastvrouw
De Grendel van de Voordeur doet -
Op zoek naar de volmaakte Gast,
Die haar niet meer bezoekt -
Het loont de moeite, voor de vergelijking natuurlijk, maar meer nog voor de mooie klank, om ook de Engelse versie eens te lezen.
The Soul should always stand ajar
That if the Heaven inquire
He will not be obliged to wait
Or shy of troubling Her
Depart, before the Host have slid
The Bolt unto the Door -
To search for the accomplished Guest,
Her Visitor, no more -
Om af te sluiten lijkt het me leuk om dit met een kort en lekker luchtig gedichtje te doen.
To make a prairie it takes on clover and a bee,
One clover, and a bee,
And revery.
The revery alone will do,
If bees are few.
En in Nederlandse vertaling:
Wie een weide wil maken neme een klaver en één bij
Eén klaver, en een bij,
En mijmerij.
Zijn bijen ver te zoeken,
Neem dan met mijmerij genoegen.
Deze impressie is geschreven door: Karlijn
Je bekijkt nu een gedichtenbundel in de poëziezaal van de Bibliotheek die gevestigd is op het Literaplein.
Wandel terug naar de Agora, het centrale plein van FILOGOPOLIS.
Lees het laatste nieuws in onze stadskrant, de Logos.
Vraag de weg in het Tourist Office.
Copyright © FILOGOPOLIS