Reizen met de trein en dan hierbij je gedachten de vrije loop laten gaan
over al die verschillende mensen die je ziet, dit is de fascinatie die de
drie regisseurs van Tickets (Ermano Olmi, Abbas Kiarostami en Ken
Loach) waarschijnlijk met mij delen. In de film brengen ze heel diverse maar
tegelijk ook allemaal gewone reizigers zoals iedereen in beeld. We maken een
reis van Duitsland naar Rome, waarin verschillende personages komen en gaan
en enkele anderen langere tijd in beeld blijven. De film is opgebouwd uit
drie episodes, waarbij elke regisseur er een in handen heeft, die allemaal
een eigen stijl weerspiegelen maar die eveneens vloeiend in elkaar
overlopen.
In de eerste eisode gaat het om een oude professor die als een echte
verliefde wegdroomt naar zijn mooie secretaresse. Vervolgens wordt een zeer
pittige oude dame die zich hoog boven anderen verheven voelt samen met haar
hulpje op de voorgrond gebracht, en hierbij kunnen we goed lachen. De film
wordt besloten met een stel Schotse voetbalsupporters, die in een
onverstaanbaar taaltje praten (brabbelen?) waar alleen 'fuck fucking fuck'
uit op te vangen valt, en een Albanees migrantengezin.
Tickets is een uniek samenspel van personen, zowel regisseurs als reizigers,
stemmingen en stijlen, en laat in al zijn finesses de liefde voor de
treinreis zien. Hier zou ik nog ontzettend lang lyrisch over door willen
praten.
Regie: Ermano Olmi, Abbas Kiarostami en Ken
Loach.
Jaar: 2005.
Door: Karlijn
Deze film draait ergens in het doolhof dat de Filogopolitische Filmzalen zijn die tot de Bioscoop behoren.
Wandel terug naar de Agora, het centrale plein van FILOGOPOLIS.
Lees het laatste nieuws in onze stadskrant, de Logos.
Vraag de weg in het Tourist Office.
Copyright © FILOGOPOLIS