FILOGOPOLIS

de stad waar het woord de weg wijst

Mar adentro

Al bij het begin wist ik dat deze film me tot het einde toe vastgezogen zou houden. Centraal staat een man, Ramón Sampedro, al meer dan 25 jaar geleden door een duikongeluk in zee verlamd geraakt, en nu komt hij nooit meer zijn bed uit. Het leven heeft op deze manier geen waarde meer voor hem, zijn toekomst ziet hij in de dood; hij pleit voor euthanasie. Zijn advocate Julia raakt erg bij de zaak betrokken, en door de publiciteit die het trekt, komt hij in contact met nog iemand anders, een heel levenslustige vrouw, Rosa. De gedachten omtrent en houdingen tegenover Ramóns beslissing, de man houdt voet bij stuk - vanuit zijn omgeving komen diepgaand aan bod, en alle standpunten worden tegenover elkaar gezet. Heel boeiend vond ik het ook bijvoorbeeld om te zien hoe een andere persoon met dezelfde handicap maar een compleet andere levensvisie op het toneel verscheen.
Een minpuntje vond ik wel het gebruik van liefde in de film. Op een gegeven moment werd hij me wat dit betreft nogal vaag, alsof het er later voor de smeuïgheid nog even bij was bedacht en tussen was geplakt.
Iets waar ik wel weer helemaal lyhirsch over kan zijn, is het schitterende gebruik van beeld en geluid. Ademloos zat ik te kijken naar de verfilming van het landschap en vooral de zee, die dan ook zo'n belangrijke rol toebedeeld heeft gekregen. De muziek geeft alles nog een smaakvolle noot, en ik was vol bewondering en geboeid.

Regie: Alejandro Amenábar.
Jaar: 2004.

Door: Karlijn

Deze film draait ergens in het doolhof dat de Filogopolitische Filmzalen zijn die tot de Bioscoop behoren.

Wandel terug naar de Agora, het centrale plein van FILOGOPOLIS.

Lees het laatste nieuws in onze stadskrant, de Logos.

Vraag de weg in het Tourist Office.