FILOGOPOLIS

de stad waar het woord de weg wijst

Magdalene

Deze film gaat over een Iers fenomeen dat tot voor kort (1996) bestaan heeft. Meisjes die uit hun familie, uit hun katholieke samenleving werden gebannen omdat ze een 'zonde' hadden begaan: seks voor het huwelijk, de 'domheid' van het ondergaan van een verkrachting, ... Ze werden naar een speciaal klooster gestuurd, om het geen gevangenis te noemen, waar ze tot aan hun dood moesten boeten, om uiteindelijk toch nog in het paradijs terecht te kunnen komen.
Dublin, jaren '60, we volgen deze lijdensweg van vier meisjes. Ze verrichten dwangarbeid, met elkaar praten mogen ze niet, hun familie of zelfs hun kind kunnen ze nooit te zien krijgen, ze ondergaan gigantische vernederingen, ze moeten veel bidden, als ze op de een of andere manier niet gehoorzaam zijn, krijgen ze klappen met een zweep die ook bij de kijker door merg en been gaan. Alleen met Kerstmis is het feest: dan krijgt iedereen een sinaasappel en hoeft er niet gewerkt te worden.
"We moeten lijden." Een aantal aanvaardt de taak zich in deze lotsbestemming te schikken, zeer serieus, maar anderen staan helemaal niet achter deze boetedoening en blijven zich op welke manier dan ook, verzetten. Meerdere malen deed Magdalene me ineenkrimpen; van de gruwelen, de uitzichtloosheid, de onrechtvaardigheid. Het verschijnt allemaal enorm eerlijk op het witte doek.

Regie: .
Jaar: .

Door: Karlijn

Foto: In een smal straatje met oud-Hollandse geveltjes staat een modern ogend gebouw, dat voornamelijk uit glas en een donkergrijs materiaal bestaat. Een deel van het gebouw hangt een paar meter boven de grond, de bodem ervan loopt wat schuin en wordt ook door schuingeplaatste palen, die je nog net kunt ontwaren, gedragen.

Deze film draait ergens in het doolhof dat de Filogopolitische Filmzalen zijn die tot de Bioscoop behoren.

Wandel terug naar de Agora, het centrale plein van FILOGOPOLIS.

Lees het laatste nieuws in onze stadskrant, de Logos.

Vraag de weg in het Tourist Office.