Immortal (ad vitam)
Een regisseur die vooral beroemd is om zijn strips en deze specialiteit van
hem hier met de filmkunst vermengt, Egyptische goden in een science
fiction-achtig Parijs en New York: het zijn geen ingredi?nten voor een
alledaagse productie. Als er al een film was waarmee ik deze kon
vergelijken, zou het The matrix zijn. In beide
films vindt er tussen twee werelden, hier een goddelijke en een aardse, een
bepaalde interactie plaats. Verder is er ook in Immortal (ad vitam) gebruik
gemaakt van allerlei digitale technieken die het beeld vol stoppen met
technische en andersoortige elementen uit een onwaarschijnlijke wereld.
Bovendien zijn beide films even kil wat betreft de maatschappijen die ze
naar voren brengen, waarin nauwelijks nog een sprankje menselijke
gevoeligheid te ontdekken valt. Ondanks alle overeenkomsten wil ik niet de
indruk wekken dat ik hier net zo negaatief over ben als over The matrix. Er is namelijk heel creatief omgesprongen
met de mogelijkheden die de techniek biedt in dit tijdperk, veel speelsere
dingen zijn op het scherm gebracht. Bovendien is het bijzonder hoe je vaak
van die typische stripshots lijkt te kunnen herkennen in een film die toch
puur uit bewegende beelden bestaat. Nog een leuk detail: wanneer de goden
onder elkaar spreken, kun je genieten van de (Oud-)Egyptische taal zoals men
vermoedt hoe die geklonken heeft.
Om alles wat concreter te maken: wat doen die antieke goden in een min of
meer hedendaagse westerse science fiction-werkelijkheid? Hoewel de
Egyptische beschaving allang uitgestorven is, blijken de goden ervan nog te
bestaan. Horus echter is nu (2095) ter dood veroordeeld wegens rebellie jegens
Anubis. Hij heeft echter nog precies één week voordat het vonnis uitgevoerd
zal worden en waarin hij nog even op aarde kan zijn. Gedurende deze zeven
dagen speelt het verhaal zich af.
Een onrembare fantasie speelt in deze film de boventoon en een boeiende maar
bovenal originele inhoud de bas. Het is gewoon dat het echt mijn type film
niet is, dat het extreme fantasy-gehalte me erin niet aansprak, maar voor
zijn creativiteit met inhoud kan Enki Bilal alleen maar een hoge waardering
Regie: Enki Bilal.
Jaar: 2004.
Door: Karlijn
Deze film draait ergens in het doolhof dat de Filogopolitische Filmzalen zijn die tot de Bioscoop behoren.
Wandel terug naar de Agora, het centrale plein van FILOGOPOLIS.
Lees het laatste nieuws in onze stadskrant, de Logos.
Vraag de weg in het Tourist Office.
Kijk ook eens naar de film
The matrix, waarmee enkele vergelijkingen te trekken zijn.
Over de Egyptische mythologie kun je verder ook nog lezen in de mythe van Isis en Osiris.
Wegen extra muros (gerelateerde websites):
The ancient Egypt film site
Copyright © FILOGOPOLIS