The constant gardener
De ingrediënten zijn John le Carré, een gevestigde thrillerauteur op wiens boek deze film is gebaseerd, acteur Ralph Fiennes, uit onder meer het veelgeprezen The English patient, en regisseur Fernando Meirelles, die enkele jaren geleden Cidade de Deus (City of God) verzorgde.
De film speelt zich grotendeels af in Afrika, om precies te zijn in Kenia. De Engelse Justin (Ralph Fiennes) werkt hier als diplomaat en wordt vergezeld door zijn vrouw Tessa (Rachel Weisz). Maar het land waar ze zoveel van houdt vindt zij al vroeg de dood; ze wordt vermoord. Haar man is uiteraard zwaar aangeslagen, en voelt zich geroepen de reden ervan te achterhalen en de dader te ontmaskeren. Tessa was een liefdevolle vrouw die mensenrechtenachtiviste was. Een wereldverbeteraarster. Maar blijkbaar had ze bij haar werk haar neus in duistere zaken gestoken waar ze niets van weten mocht maar die haar zorgen baarden, en waar ze veiligheidshalve zelfs niet haar echtgenoot van op de hoogte had gesteld: een medicijn tegen TBC, geproduceerd door een westers bedrijf, werkte niet naar behoren en veroorzaakte tientallen overlijdens. Om hun geld en hun gezicht niet te verliezen, stopte de verantwoordelijken uit de farmaceutica-industrie deze wantoestand in de doofpot, en bleven de medicatie verspreiden.
Het is een kwestie die me belangwekkend genoeg lijkt om te worden aangesneden, en zonder twijfel uit de werkelijkheid gegrepen. De westerse 'hulpverlening is echt niet altijd zo lief en aardig, en voert niet zelden het eigenbelang hoog in het vaandel. Hoe dan ook doet het plot evengoed niet naar lezing van Le Carré's boek verlangen: er gebeurt zoveel, en het is dusdanig complex dat het nog maar weinig ruimte overlaat voor de psychologie of innerlijke ontwikkeling van de hoofdpersonen.
Wat de film echter bijzonder maakt is onder andere het speelse effect van de vele flashbacks. De moord vindt al plaats in het begin, en de stappen heen en terug in de tijd vervolledigen de logica van de gebeurtenis waar je aaanvankelijk nog nauwelijks iets van snapt. De mooie shots die de prent bevat, met name van de natuur en de Keniaanse leefgemeenschap, staan ook direct in het geheugen van de kijker gegrift. Bovendien is de filmmuziek mooi en pittig Afrikaans. Over het algemeen kan ik daarom met een positief gevoel terugblikken op The constant gardener, hoewel het geen film is die een fenomeen kan worden.
Regie: Fernando Mereilles.
Jaar: 2005.
Door: Karlijn
Deze film draait ergens in het doolhof dat de Filogopolitische Filmzalen zijn die tot de Bioscoop behoren.
Wandel terug naar de Agora, het centrale plein van FILOGOPOLIS.
Lees het laatste nieuws in onze stadskrant, de Logos.
Vraag de weg in het Tourist Office.
Een andere film over Afrika:
Hotel Rwanda
Copyright © FILOGOPOLIS